02/10/2013

Mike and the attorney

Mike atopouse nun apuro
do que non podía saír só
un día petáronlle porta
e tivo que “acompáñenos, por favor”
Unha moza de 24 anos
arrincada brutalmente
vinte e tres puñaladas nas costelas
e unha, unha soa
no medio e medio da cara.

No xuízo, onde tiña dereito
a permanecer en silencio
e a un avogado
atopouse con esta rapaza
como era o nome… ?
Vaia, non me acordo.
Coñecíanse de ser mozos
vai alá moitos anos
déronse unha aperta
e dous bicos
a pesar da situación, Mike sorría.
O xuízo foi rápido
probas circunstanciais
sen testigos, sen evidencias
e unha conclusión sublime
“…ao acusado non culpable”
E Mike soltou a bomba
“Imos tomar algo despois?”
A resposta tardou tres segundos
E atopáronse naquel café de sempre
que lles trouxo recordos aos dous.
A cita foi típica, que fixeches, onde estiveches
e o máis importante, con quen estás?
“Con ninguén”, afirmaron os dous
Mike botou outro sorriso
e a cousa acabou na cama.
Ao día seguinte, espertou, outra vez
unha desas mañás despexadas
cunha moza ao lado
con vinte e catro puñaladas nas costelas

e unha soa na cara.

Ningún comentario:

Publicar un comentario